Skarbiec Koronny i Zbrojownia nieczynne do odwołania

Godziny i bilety

bilety wydawane na określone godziny, obowiązują dzienne limity wejść

sezon zimowy

02 lis - 31 mar

wtorek - sobota

9:30-16:00

niedziela, święta

10:00-16:00

ostatnie wejście 15:00, kasa czynna do 14:45

bilety:

normalny 8 zł / ulgowy 5 zł

wstęp wolny w niedzielę - należy pobrać w kasie wejściówkę

sezon letni

01 kwi - 31 paź

poniedziałek

9:30-13:00

ostatnie wejście 12:00, kasa czynna do 11:45

wtorek-piątek

9:30-17:00

sobota, niedziela, święta

10:00-17:00

ostatnie wejście 16:00, kasa czynna do 15:45

bilety:

normalny 10 zł / ulgowy 7 zł

wstęp wolny w poniedziałek - należy pobrać wejściówkę

Wystawa stała

Wawel Zaginiony

Wystawa Wawel Zaginiony w obecnym kształcie została udostępniona zwiedzającym w r. 1975. Kontynuuje ona tradycje dwóch poprzednich wystaw poświęconych historii wzgórza wawelskiego, zorganizowanych w pobliżu reliktów rotundy śś. Feliksa i Adaukta (Najświętszej Marii Panny), wzniesionej na przełomie w. X i XI. Sale wystawowe obejmują m. in. budynek dawnych kuchni królewskich i wozowni. Wyjątkowy charakter wystawy polega na połączeniu różnych typów ekspozycji muzealnej. W obrębie rezerwatu archeologiczno-architektonicznego, poza zabytkami architektury z różnych okresów zabudowy wzgórza, są eksponowane w sposób tradycyjny obiekty pochodzące z badań archeologicznych oraz modele budowli. W jednej z sal można podziwiać bogatą kolekcję renesansowych kafli. Historię wzgórza wawelskiego w okresie średniowiecza przybliża prezentacja multimedialna.
Wystawa stała

Wawel Zaginiony

Wawelskie lapidarium to zbiór kamiennych rzeźb i detali architektonicznych pozyskanych w trakcie prac konserwatorskich, oraz badań archeologicznych prowadzonych na terenie wzgórza niemal od stulecia. W części wystawy, poświęconej kamiennej dekoracji budowli, jest eksponowany wybór najcenniejszych wawelskich obiektów. Są one prezentowane nie tylko jako elementy wystroju architektonicznego, ale mają za zadanie również ilustrować losy związane z przekształceniem historycznych budowli Wawelu. W kolejnych salach zgrupowano: detale architektoniczne związane z dziedzińcem arkadowym – fragmenty kamieniarki pochodzące z wystroju pałacu królewskiego oraz detale odnalezione w czasie prac archeologicznych na dolnym tarasie ogrodów królewskich, a także zabytki związane z katedrą wawelską. Dużą atrakcją lapidarium jest ekspozycja gipsowych odlewów dekoracji Kaplicy Zygmuntowskiej.

Wystawa mieści się w 9 pomieszczeniach.
Wystawa stała

Wawel Zaginiony

przewiń w dół
Wystawa stała

Rezerwat archeologiczno-architektoniczny

Rezerwat archeologiczno-architektoniczny wokół rotundy śś. Feliksa i Adaukta Rotunda śś. Feliksa i Adaukta (Najświętszej Marii Panny) w. X/XI. Najważniejszy architektoniczny obiekt w obrębie rezerwatu. Odsłonięta i zrekonstruowana w latach 1917-18. Posadowiona wprost na skale, w formie walca, z przylegającymi do niego czterema absydami. Dodatkowo od strony południowej wyposażona w kolisty aneks, połączony z wnętrzem budowli otworem komunikacyjnym. Zbudowana z płytkowych kamieni piaskowcowych wiązanych zaprawą wapienną. Relikty budowli wznoszą się na wysokość 3-7 m. (absyda południowo-wschodnia). Pierwszą przestrzenną rekonstrukcję bryły budowli przedstawił jej odkrywca i badacz Adolf Szyszko-Bohusz (model eksponowany na wystawie).
Wystawa stała

Rezerwat archeologiczno-architektoniczny

Widoczna wersja rekonstrukcji górnej partii rotundy została również zrealizowana w skali 1:1, jako uzupełnienie zachowanych reliktów. Od chwili odkrycia rotundy badacze prowadzą dyskusję dotyczącą rekonstrukcji, rozwiązań przestrzennych i funkcjonalnych oraz datowania. Relikty budowli średniowiecznych usytuowanych po zachodniej i północnej stronie rotundy śś. Feliksa i Adaukta – przedromańskie mury aneksu grobowego z częściowo uszkodzonym pochówkiem, gotycki mur obronny oraz fundamenty budowli gotyckiej górnego zamku. Na odsłoniętej powierzchni skały rysują się naturalne zagłębienia tzw. lejów krasowych, oraz zachowane w formie świadków archeologicznych warstwy kulturowe.
Wystawa stała

Rezerwat archeologiczno-architektoniczny

przewiń w dół
Wystawa stała

Wozownia królewska

W pomieszczeniach są eksponowane zabytki pochodzące z badań archeologicznych na wzgórzu wawelskim. Materialne ślady codziennego życia mieszkańców w okresie średniowiecza zostały umieszczone w gablotach, pogrupowane według materiałów z jakich zostały wykonane. Uzupełniają je detale i odlewy gipsowe korespondujące z modelami budowli średniowiecznych. Najciekawszym zabytkiem jest płyta nagrobna z wyobrażeniem drzewa życia, pochodząca z przedromańskiej dwuabsydowej rotundy (tzw. kościoła B).
Wystawa stała

Wozownia królewska

przewiń w dół
Wystawa stała

Mała kuchnia

Pomieszczenie, w którym zachowały się elementy wyposażenia XVI-wiecznej kuchni królewskiej: fundamenty filarów podtrzymujących okap kominowy, pozostałości pieców kuchennych, oryginalna posadzka ceramiczna. W gablotach są prezentowane późnośredniowieczne wyroby ceramiczne: płytki posadzkowe, kafle oraz naczynia kuchenne i stołowe. Wyeksponowano także modele gotyckiej katedry (w. XIV) i psałterii fundacji Jana Długosza (w. XV).
Wystawa stała

Mała kuchnia

przewiń w dół
Wystawa stała

Lapidarium (I)

Detale architektoniczne związane z dziedzińcem arkadowym. Odzyskał on swój pierwotny wygląd w czasie prac konserwatorskich prowadzonych pod kierunkiem Zygmunta Hendla. Oryginalne elementy kamieniarki, które zastąpiono kopiami, stanowią znaczącą część zbioru wawelskiego lapidarium.
Wystawa stała

Lapidarium (I)

przewiń w dół
Wystawa stała

Lapidarium (II)

Fragmenty kamieniarki pochodzące z wystroju pałacu królewskiego oraz zespoły detali odnalezionych w czasie prac archeologicznych na dolnym tarasie ogrodów królewskich.
Wystawa stała

Lapidarium (II)

przewiń w dół
Wystawa stała

Lapidarium (III)

Zabytki związane z katedrą wawelską. Wśród nich – fragmenty renesansowej nastawy ołtarzowej z r. 1521, wykonanej w warsztacie pracującym przy Kaplicy Zygmuntowskiej, tympanon z nagrobka biskupa krakowskiego Piotra Tylickiego (z lat 1613-1615) oraz marmurowa figura św. Antoniego Opata z r. 1558.
Wystawa stała

Lapidarium (III)

przewiń w dół
Wystawa stała

Lapidarium (IV)

Ekspozycja gipsowych odlewów dekoracji Kaplicy Zygmuntowskiej. Najstarsze odlewy powstały w latach 1868-1874, w oparciu o formy zdjęte prawdopodobnie przez krakowskiego rzeźbiarza Parysa Filippiego. Kopie wykonały uczennice Kursów dla Kobiet przy Muzeum Techniczno-Przemysłowym w Krakowie. Zreprodukowano je w „Albumie ozdób z kaplicy Zygmuntowskiej...” wydanym w r. 1878.
Wystawa stała

Lapidarium (IV)

przewiń w dół
Wystawa stała

Sala kafli

Zbiór kafli z w. XVI-XVII, pochodzących z pieców znajdujących się w komnatach zamku królewskiego. Jest to najcenniejszy tego typu zespół w Polsce. Wyróżnia go bogata dekoracja plastyczna z elementów figuralnych, stylizowanych motywów roślinnych i zwierzęcych oraz herbów. Ekspozycję uzupełniają modele pieców.
Wystawa stała

Sala kafli

przewiń w dół
Wystawa stała

Sala multimedialna

Wirtualna rekonstrukcja komputerowa wybranych budowli z okresu wczesnoromańskiego i romańskiego.
Wystawa stała

Sala multimedialna

przewiń w dół