Wcześniejszym miejscem ekspozycji dzieła była kaplica przy wiedeńskim pałacu Lanckorońskich, gdzie eksponowano je jako obraz Andrei del Castagno. Na taką atrybucję mogły wskazywać sposób umieszczenia kompozycji w pejzażu, a także umiejętnie oddana trójwymiarowość postaci i muskulatura ciała Chrystusa. Obecnie jednak uważa się, że obraz został wykonany przez jednego z późnych naśladowców artysty, związanego z końcowym okresem jego działalności. W dziele ze zbiorów Zamku Królewskiego na Wawelu można również dostrzec wpływy późniejszych artystów, takich jak Pollaiuolo czy Verrocchio.

Sama kompozycja to tradycyjne przedstawienie tematu Ukrzyżowania, w którym pod krzyżem znajdują się Matka Boska, a także św. Jan Ewangelista. U podstawy krzyża przedstawiona została czaszka Adama, którego grzech, został odkupiony przez Chrystusa. Obraz wtórnie przycięto od dołu, a zatem pierwotnie całość mogła mieć nieco odmienny wyraz.