Obraz jest ilustracją mitu o trackim śpiewaku Orfeuszu i jest jednym z trzech poświęconych tej tematyce dzieł, autorstwa Jacopa del Sellaia. Jednocześnie przedstawienie to nie stanowi dosłownej ilustracji literackich pierwowzorów.

Orfeusz został ukazany z lirą da bracciojuż w świecie żyjących, po wyjściu z Hadesu i utracie ukochanej Eurydyki, wśród zwierząt słuchających jego gry. Symbolikę dzieła można rozumieć jako odwołanie do wierności małżeńskiej, niewykluczone więc, iż obraz został stworzony z okazji zaślubin – badacze wskazują na ślub Francesca Gonzagi z Izabellą d’Este. 

Orfeusz ze zbiorów Zamku Królewskiego na Wawelu należał najprawdopodobniej do cyklu przedstawień, który tworzą: Śmierć Eurydyki datowana na lata 1475–1480 z kolekcji Museum Boijmans van Beuningen w Rotterdamie, a także Orfeusz w Hadesie w Muzeum Sztuki im. Bohdana i Barbary Chaneków w Kijowie.