Dzieło stanowi parę wraz z Przygodami Odyseusza II (nr inw. 7928). Obrazy zostały zakupione oddzielnie, Przygody Odyseusza I Karol Lanckoroński nabył w 1890 roku we Florencji. Razem jednak stanowią najbogatszą we wczesnorenesansowym malarstwie włoskim ilustrację poematu autorstwa Homera.

Sugeruje się, iż bezpośrednim literackim źródłem przedstawienia mógł być przekład Odysei na język łaciński autorstwa Leonizia Pilata. Narracja rozwija się od strony lewej do prawej i tak też powinna być odczytywana, należy jednak podkreślić, że nie ma ona pasowego układu.

Przedstawione sceny to: Odyseusz słucha śpiewu Syren, Hermes zbliża się do Kalypso, Kalypso obserwuje Odyseusza budującego tratwę, Leukotea pomaga rozbitkowi Odyseuszowi, Nauzykaa zabiera Odyseusza do pałacu swego ojca, Odyseusz w gościnie u Alkinoosa, Odyseusz powraca z Itaki i spotyka swojego psa Argosa, Penelopa przy krosnach tkackich, Eurykleja rozpoznaje Odyseusza, Odyseusz i Telemach rozprawiają się z zalotnikami.

Obraz stanowi kontynuację narracji rozpoczętej w dziele Przygody Odyseusza II.